احتمال باران اسیدی - فیلم نوشت

غروب پاییزی جمعه 5 آبان یک هزاز و سیصد و نود و شش

آرامش تنهایی در نیمه نخست فیلم ، رفته رفته تبدیل به شیطنت در میانه ها و بازگشت به غار تنهایی در پایان می انجامد ...

گو اینکه گذر سالیان بازگشت را سهل می کند...

هیاهوی مدرن جذابیتی زود گذر است ...

درک درد و پوچی نظاره نمی خواهد بلکه دست یاری می خواهد...

بیهوده گی ...

شمس لنگرودی :

همه چیزی چون سال ها و ثانیه ها

درسکوت خزانی دور شد

برکه خُردی تنها مانده است

و من در آینه اش

به موی سفیدم بنگرم

به موی سفیدم

ملافه ی کوچکی

بر جسمی یخ زده.

برچسبها: مطلب سینمائی, فیلم, معرفی فیلم